Drie manieren om dezelfde wijn te laten rijpen, en drie verschillende momenten van de avond.
Een Vintage komt uit één jaar, en wordt alleen in goede jaren uitgeroepen. Hij rijpt kort op hout en de rest van de tijd op fles, en daardoor blijft hij jarenlang donker en gesloten. Je trekt hem aan het eind van de avond open, en je neemt er de tijd voor: hij heeft een half uur in het glas nodig voordat hij iets laat zien.
Een LBV, Late Bottled Vintage, komt ook uit één jaar, maar ligt langer op vat voordat hij gebotteld wordt. Hij is eerder klaar en kost minder. Die schenken we aan tafel als er veel mensen zijn en niemand wil wachten.
Een Tawny is precies andersom: verschillende jaren door elkaar en lang op hout, tot hij zijn kleur verliest en naar walnoot en gedroogde vijg gaat smaken. Tien, twintig, dertig jaar, afhankelijk van het gemiddelde. Hij wordt gekoeld geschonken, en daar kijkt bijna iedereen van op.
Aan tafel gaat Ronald meestal van de LBV naar de Tawny, en de Vintage bewaart hij voor als het gesprek al goed op gang is.


































